In de finale konden we dus revanche nemen tegen onder andere LZV spelers Manuel Kuijk, Ino en Yanick Wolters en Longa spelers Twan Wolters en Roger Kruip. Het ging er fel op in de finale, die helaas voor lege tribunes werd gespeeld omdat de meeste verliezende teams snel vertrokken waren. We wisten dat de tegenstander voetballend beter was dus moest er hard gewerkt worden om mee te kunnen. Het ging redelijk gelijk op en we kregen de eerste goede kans. Na een verre uitgooi van Blommers kreeg Ivo een goede kans, maar nam de verkeerde keuze door de bal te proberen over Manuel te spelen. Vervolgens kwamen we op achterstand, waarbij de scheidsrechter een negatieve rol speelde. Terwijl Jurgen geblesseerd op de grond lag en dit aangaf mocht de tegenstander toch een uitbal nemen van de scheidsrechter, waardoor men kon scoren. Niet veel later werd Ivo naar de kant gestuurd omdat hij te fel het duel inging, maar de bal duidelijk speelde. De getalenteerde tegenstander speelde deze overtal situatie goed uit en kwamen op terecht op een 2-0 voorsprong. Reynier kreeg nog een goede kans op de aansluitingstreffer, maar Manuel redde prima. Ook even later had hij een prachtige redding op een schot van Theo, hierna was het verzet gebroken. Zeker toen, de voor de rest prima keepende Blommers, besloot op avontuur te gaan, de bal verloor en de 3-0 op het scorebord werd gezet. Theo zette de 3-1 nog wel op het scorebord maar een slotoffensief zat er niet meer in. Uiteindelijk moesten we dus tevreden met de tweede plaats, want Time Out de Schatberg 2 was gewoon de betere partij.